X
تبلیغات
رایتل
دوستش داشتم
بی انتها

طلوع سپیده دم

                در ساحلی آرام

                              و زندگی مسافرانی خسته

                                                        در پهنای امواج

گذر زمان

          در پی راز نمایش

                          و شکفتن آن تراژدی

                                                سپری شد

در آن هنگام

             پسرکی صبور

                           با نگاهی عاشقانه

                                           و صدایی زیرکانه

در پی ناکامی اهدافش

                    و خوف وزیدن باد گرم

                                              آرام آرام

                                                      ساحل را ترک گفت

گرمایی شرجی

              و صدای پر پیچ و خم باد

                                       و اندوه تنهایی چمنزار

                                                        درونش رخنه کرده بود

رفتن  مسافران از ساحل

                       و ترس از سرانجامی ناشناخته

                                                      و نگاه ابری پسرک

                                                                        دریایی از غم بود...

رضا-جمعه 8/5/1389

|| نوشته شده در یکشنبه 7 آذر‌ماه سال 1389 ساعت 04:24 ق.ظ توسط رضا(یه پسر شیطون) | 11 نظر